Memorie

Memorie aon uzze gestorreve veurzitter Albèr Hoche.

Iech dink tot iech in us clubke Albèr al ‘t langste kin vaan us allemaol.

Op veerjaorige leeftied verhuisde iech mèt mie breurke Leo en us awwers vaan de Proosdijweeg , naor de metein nao d’n oorlog nuij gebouwde wiek Mariabèrreg, naor de Orchideeenstraot.

Eve vaan te veure waor daor ouch de femilie Hoche goon woene, zie woende twie hoezer neve us.

Umtot us awwers al gaw good vrund woorte kòs ’t neet oetblieve of veer woorte vrundjes, zoewel met Albèr ès met zien zusterkes Nettie, Lily en Hilde en later zie breurke Hubert.

Veer ging same op Mariabèrreg naor de apesjaol en de groetesjaol. Prachtige jaore waore dat, ès veer gein sjaol hadde zworreve veer roond euver Biesland, de sint Pietersbèrreg, tot in Caestert.

Un `t sjoenste waor us awwers waore gaar neet oongerös.

In de zomer koule graove op de weij, eerappele pôffe, kloet goeie, rijpe en miejer vaan die späölserkes. In de kazzematte mèt keerskes op oonderzeuk oet gaon of op Sint Pietersbèrreg naor ome Rik ( de kluizeneer) goon loere. Wat hadde veer ‘ne sjieke jäög en väöl plezeer.

Toen d’n tied vaan de lieger sjaol achter de rök waor, ginge veer einige jaore naor de Mulo. Gein suuksès dus.

Mèh dat liere waor zoewel veur Albèr ès veur miech neet wat veer ’t liefste deege. Veer ging toen alletwie in ’t lierlingestèlsel vaan De Spinx mèt doen aon ’n opleiding ès keramisch vakmaan. Nao dreij jaor kraoge veer us vaste aonstèlling op de Ceramique, heij höbbe veer tot uzzen deenstied same gewèrrek. Oondertusse waore veer alletwie lid gewore vaan De Berchmans, ’n vereiniging veur wèrrekende jäög en lierde veer us vruijkes kinne en veural beer drinke.

Noe, iech spreek vaan umtrint 1965, ginge veer eeder uzzen eige weeg en zien veer getrouwd en kraoge kinderkes. Toen de Berchmans reunies woorte gehawwe zaoge veer us weer gèt dèkser en koume veer weer ‘ns biejein.

Naotot veer lid waore gewore vaan De Stöblappe kraoge veer weer miejer kontakt en woort de vrundsjap weer aangehaold, regelmaotig zaoge veer us op de fieste vaan De Stöblappe en op de vergaderinge vaan us clubke. Geregeld ginge veer euver en weer op bezeuk, gewoen veur ‘ns lèkker te moule of um heerlijk te ete en drinke.

Veur De Stöblappe heet Albèr ziech altied deensbaar gemaak en niks waor häöm te väöl, heer wis altied wèl gèt te ritsele veur d’n tombola of veur ’n evenemint.

Toen veurig jaor Albèr dee vreiselikke oetslaag kraog vaan `t hospitaol, waore veer zoe verpôpzak tot veer neet wiste wat of ‘ste daan kins beteikene veur zoe iemes. Mèh Albèr ging de veur, oondaanks tot heer wis tot heer neet te geneze waor, naom heer alle kure en wouw zoe väöl meugelik tied winne, dee heer nog mèt  Lieske, de kinder en de kleinkinder zouw doorbringe. Dat lèste jaor is us hiel zwoer gevalle, mèh wie môt dat daan neet veur Albèr, Lieske en de kinder zien gewees. Mèh ès ‘ste beij häöm op bezeuk gings woort neet allein euver zien krengde gesproke mèh höbbe veer ouch nog väöl plezeer gehad. De lèste weke woorte wel èrreg zwoer veur häöm en voond heer tot ’t sjoen gewees waor. De lèste daog heet heer kinne slaope en is zoe vaan us weg gegaange.

Veer ès Stöblappe zalle diech misse, bedaank oet naom vaan ’t bestuur en al us leije.

Albèr, bedaank tot iech diene vrund móch zien, iech wins diech  ’n gooj reis, en oets zien veer us weer.

Bert